SensOff

سنس‌آف (SensOff)؛ تجربه‌ آرامش پیش از درمان؛ خداحافظی با ترس از تزریق و دردهای ناگهانی

در دنیای دندانپزشکی، اولین برخورد، مهم‌ترین برخورد است. ژل بی‌حس‌کننده موضعی سنس‌آف با فرمولاسیون پیشرفته و اثرگذاری فوق‌سریع، به دندانپزشکان کمک می‌کند تا اولین قدم درمان را با آرامش، و بدون استرس بیماران آغاز کنند. سنس‌آف تنها یک ژل بی‌حسی نیست؛ دستیار قابل‌اعتماد شما برای ایجاد یک محیط درمانی آرام و بدون دغدغه است.

سنس‌آف؛ ژل بی‌حسی موضعی %20 بنزوکائین دارویی

ویژگی‌های کلیدی:

• ماده مؤثر: %20 بنزوکائین گرید دارویی (حداکثر غلظت مجاز)

• شروع اثر: فقط ۱۵ ثانیه

• بافت: ویسکوزیته بسیار بالا، غلیظ و غیرآبکی (چسبندگی عالی)

• رنگ: قرمز زنده (قابل مشاهده آسان حین اعمال)

• طعم: آدامس بادکنکی دلپذیر

• حجم: بطری ۳۰ گرمی

• کیفیت: بافت نرم و یکنواخت با کنترل عالی

کاربردها:

• بی‌حسی موضعی قبل از تزریق (قبل از بی‌حسی موضعی دندان)

• تسکین درد و حساسیت لثه و بافت‌های نرم دهان

• بی‌حسی قبل از جرم‌گیری، روت‌پلنینگ و پروفیلاکسی

• کاهش ناراحتی در مراحل ارتودنسی (قرار دادن براکت، سیم و…)

• تسکین موقت زخم‌های آفتی، زخم‌های دهانی و تحریکات

• بی‌حسی موضعی برای اقدامات جزئی جراحی دهان و لثه

• معاینه و درمان بیماران حساس و کودکان

مقایسه بنزوکائین %20 و لیدوکائین %5 در ژل بی‌حسی موضعی دندانپزشکی:

 مقایسه شیمیایی:

بنزوکائین از گروه استر است و لیدوکائین از گروه آمید. این تفاوت باعث می‌شود متابولیسم و عوارضشان متفاوت باشد (استرها سریع‌تر تجزیه می‌شوند اما ممکن است حساسیت بیشتری ایجاد کنند).

سرعت اثر:

بنزوکائین خیلی سریع‌تر عمل می‌کند (معمولاً ۳۰ ثانیه تا ۱ دقیقه) و برای بی‌حسی سریع قبل از تزریق عالی است. لیدوکائین کمی کندتر شروع به کار می‌کند.

جذب سیستمیک:

بنزوکائین جذب خون بسیار کمی دارد و بیشتر روی محل کاربرد می‌ماند (ایمن‌تر برای استفاده موضعی). لیدوکائین جذب بیشتری دارد و در صورت مصرف زیاد ممکن است وارد گردش خون شود.

غلظت و کاربرد استاندارد:

بنزوکائین %20 غلظت استاندارد و رایج در دندانپزشکی است. لیدوکائین معمولاً در غلظت‌های پایین‌تر (%2 یا %5) استفاده می‌شود چون جذب بالاتری دارد.

مدت اثر:

بنزوکائین اثر کوتاه‌تری دارد (۵ تا ۱۵ دقیقه) که دقیقاً برای بی‌حسی سطحی قبل از تزریق مناسب است. لیدوکائین ممکن است کمی طولانی‌تر اثر کند.

عوارض احتمالی:

بنزوکائین خطر نادر اما مهم مت‌هموگلوبینمی دارد (به‌خصوص در کودکان و مصرف بیش از حد). لیدوکائین خطر سمیت سیستمیک (تأثیر روی قلب و مغز) در مصرف زیاد دارد.

حساسیت و آلرژی:

بنزوکائین حساسیت بیشتری ایجاد می‌کند چون مرتبط با PABA است (اگر بیمار به سولفونامیدها حساسیت داشته باشد، بهتر است اجتناب شود). لیدوکائین معمولاً حساسیت کمتری دارد.

طعم و Aftertaste:

بنزوکائین طعم بهتری دارد و بسیاری از برندهای آن طعم میوه‌ای یا خنثی دارند. لیدوکائین طعم تلخ و ناخوشایندتری دارد که بیماران بیشتر از آن شکایت می‌کنند.

نفوذ و کارایی روی مخاط:

هر دو خوب نفوذ می‌کنند، اما بنزوکائین برای بی‌حسی سطح مخاط دهان (۲-۳ میلی‌متر) مؤثرتر و رایج‌تر است و مطالعات زیادی آن را تأیید کرده‌اند.

نتیجه‌گیری:

بنزوکائین %20 هنوز انتخاب اول اکثر دندانپزشکان برای بی‌حسی موضعی قبل از تزریق است. البته در موارد حساسیت به بنزوکائین یا کودکان خیلی کوچک، لیدوکائین یا گزینه‌های دیگر ترجیح داده می‌شود.